ايشان قانع نشدم و عقيده من فعلا همان است كه در خواب به خود حافظ گفته‌ام بايد اولا تحقيق كرد كه تقواى دينى حافظ چگونه بوده و سپس بقضاوت بين مخالفين و موافقين حافظ پرداخت و الله العالم . ( س - 102 ) : درباره تصوف و صوفيان چه ميگوئيد ؟ ( جواب ) : تا هر جائى كه پندار و گفتار آنان مطابقت با ظواهر اسلامى داشته باشد ايرادى بر انان وجود ندارد ولى اگر اقوال يا اعمال انان از مقررات فقهى تجاوز كند از نظر من مردود و باطل است و ادعاى كشف و شهود را در جواز مخالفت با ظواهر شرعى ، نيرنگ و دروغى بيش نمىدانم و پيروى مسلمانان را از انان در ترك ظواهر شرعى بهر نامى كه باشد حرام ميدانم . حلول و اتحادى را كه به صوفيه نسبت داده‌اند باطل بلكه محال ميدانم كه اعتقاد به ان سبب گمراهى است . خداوند نه به كسى حلول مىكند و نه با موجودى متحد مىشود و عقل هر دو را غير ممكن ميداند كه در علم كلام بيان شده است . ( س - 103 ) : اگر در شب قدر سرنوشت يك ساله انسان شكل حتمى را به خود ميگيرد ، بايد در غير شب قدر دعا كردن و تضرع بسوى حق بىفايده باشد در حالى كه شرعا در همه سال بر دعا كردن تاكيد فراوان صورت گرفته است ، لطفا راه حل ان را بيان نمائيد ؟ ( جواب ) : انچه كه از قرآن مجيد و مجموع و احاديث ( البته از طريق شيعه ) استفاده مىشود اينست كه تمام سرنوشت انسان در شب قدر حتمى نمى شود بلكه مقدارى از ان غير حتمى باقى مىماند كه ممكن است در تعيين انها دعا موثر باشد ، بنابراين فايده دعا و عموميت ان به حال خود باقى مىماند .